Czyżby osoby bez nałogów całkowicie już wyginęły? Wydawałoby się, że akurat dzięki temu jestem mniej akceptowaną osobą. Teraz każdemu wydaje się, że do dobrej zabawy potrzebujemy narkotyków, alkoholu. Moim zdaniem świetnie możemy bawić się bez tego, ale to chyba jedynie możliwe dla mnie, ponieważ nie znam ani jednej osoby która potrafiłaby potwierdzić moje zdanie. Mam wrażenie, że stoję po środku nich wszystkich i czuję się jakbym była umieszczona w zakładzie dla osób nienormalnych, w złym przedziale. Oczywiście, nie obrażam tutaj żadnej osoby, po prostu nie potrafię zrozumieć ludzi. Zjadłam dzisiaj wyjątkowo dużo, postanawiam w końcu przybrać trochę na wadzę w oczekiwaniu na upragnione wakacje, ponieważ 45 kg obrzydliwego, szczuplutkiego ciała to niestety nic miłego. Czytając ten post zastanawiasz się czy jestem normalna, prawda? Jak można doprowadzić się do takiego stanu. Bardzo dużo dziewczyn mi mówi, że powinnam zostać przy obecnej wadze ale dla mnie to czysty żart. Od bardzo dłuższego czasu próbuję przytyć, lecz bywają w moim życiu czasami takie dni kiedy kompletnie nie mam jakiejkolwiek ochoty jeść. Wtedy przez ten jeden dzień mój żołądek się kurczy, na następny dzień nie jestem w stanie zjeść tyle co jadłam zazwyczaj. Zazdroszczę tym dziewczyną które ważą 55 kg. Dzisiaj przeglądając się w lustrze było mi naprawdę niesympatycznie. Chodzi o moje nogi.. wyglądają jak dwie umięśnione parówki. Resztę bym zostawiła, chociaż może nie.. mogłabym jeszcze przytyć na rękach. Zdaję sobie sprawę z tego, że tyjąc przybieramy więcej ciała wszędzie, nie tylko na nogach, a szkoda. Macie czasami takie myśli, że chcielibyście uciec od wszystkiego? Zostawić wszystko, wszystkich i po prostu zniknąć już na zawsze? Nie sądzicie, że wtedy wszystko wydawałoby się diametralnie prostsze? Nie bez powodu zamknęłam się w internecie, w internetowych znajomościach. Dużo dzięki temu zyskałam, lecz stałam się mniej otwarta na znajomości w rzeczywistości. W internecie nikt Cię nie wyśmieje. Możesz napisać śmiało to co Cię boli, to co myślisz. Nikt nie będzie Cię oceniał po wyglądzie, tylko po tym co masz w sobie i swoim serduszku. Niestety jest jedno co łączy realność oraz życie w internecie. Wiecie co? To, że w 95% nie znajdziemy w obu prawdziwego przyjaciela. W tych 5% jestem ja. Ponieważ mi jako niewielu się udało. Zyskałam szacunek, troskę i zrozumienie. Jeżeli mam być szczera.. to internetowi przyjaciele są pod każdym względem lepsi od tych ludzi których twarze oglądamy na co dzień. Nie mamy możliwości ich przytulić, ale mamy możliwość do prawdziwej rozmowy. Na dzisiaj już kończę. Życzę miłego wieczoru..